Bu fotoğrafları, Kopenağa gelmeden önce yaptığım son üsküdar motor yolculuğumda çekmiştim. Fransa konsolosluğundan dönüyordum, çok mutluydum, ilk kez bürokratik biryerde işim bir gün içinde hallolmuş, para ödemeden, beklemeden vizemi almıştım. Üstüne bir de veda niyetine iki renge bölünmüş, bu gökyüzü il e uğurluyordu İstanbul beni. Pek çoklarımız için klişe bir manzara biliyorum, ama benim için o gün, o güneş batışı çok güzeldi.
Bu gün sabah, oturma iznimle ilgili, bi form için eksik kalan imzamı atmaya ve yeni adresimizi vermeye gittik. Birkaç hafta içinde haber alırsınız dedi çocuk. Çok toy bişeydi, bence dünyadan haberi yok. Umarım şu sadece perşembe günleri çalışan şef kadın gelir de biran önce dosyamı inceler ve onaylar. Ve umarım hıyar gibi, oturma iznimi Istanbul’a yollamazlar.
Galiba bir ay daha böyle aylak aylak takılacağım. Günde 5 tane blog postlarım artık. Yaşadınız :p
